Projekt Dom Samodzielności jest współfinansowany z środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
Mieszkania treningowe to o wiele więcej niż tylko miejsce, gdzie uczymy się gotować czy sprzątać. To prawdziwy dom, w którym każdy uczestnik może odnaleźć siebie, odkryć swoje talenty i poczuć, że jest ważny – naprawdę ważny. W programie Domu Samodzielności Fundacji im. Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ przez osiem tygodni pobytu uczestnicy nie tylko trenują codzienne czynności. Przede wszystkim uczą się czegoś, co jest o wiele cenniejsze – uczą się wierzyć w siebie, wyrażać emocje i czerpać radość z małych, ale jakże pięknych sukcesów.
Sercem tego programu jest arteterapia – przestrzeń, w której nikt nie ocenia, nie porównuje, tylko wspiera i cieszy się każdym gestem twórczym. Tutaj liczy się człowiek, nie jego diagnoza.
Dłonie tworzą, a serce się otwiera
Przy stole pełnym kolorowych kartonów, farb i gliny dzieje się coś naprawdę magicznego. Uczestnicy siadają, czasem niepewni, czasem pełni entuzjazmu – i zaczynają tworzyć. Jedni malują kartki okolicznościowe, inni lepią z gliny małe figurki, jeszcze inni odkrywają, że mogą tworzyć piękne ozdoby własnymi rękami – rękami, które ktoś kiedyś może nazwał „niesprawnymi”.
Każde z tych dzieł jest wyjątkowe, bo jest autentyczne i niepowtarzalne. Dla wielu osób z niepełnosprawnością ruchową praca z materiałami plastycznymi to nie tylko rozwijanie sprawności manualnej. To przede wszystkim możliwość wypowiedzenia tego, czego nie da się ująć w słowa. To chwila, kiedy można zapomnieć o codziennych trudnościach, o bólu, o ograniczeniach – i po prostu być sobą.
Kiedy widzę, jak ktoś z dumą i szeroko otwartymi oczami pokazuje swoją pierwszą samodzielnie ulepioną figurkę, czuję, że to właśnie dla takich momentów warto robić to, co robimy. Bo w tych oczach widzę radość, nadzieję i przekonanie: „Ja też potrafię. Ja też jestem kimś ważnym”.
Dźwięki, które leczą
Muzykoterapia w Domu Samodzielności to jedna z piękniejszych form wsparcia. Uczestnicy biorą do rąk proste instrumenty – grzechotki, bębny, handpany – i zaczynają grać. Początkowo nieśmiało, jakby sprawdzali, czy naprawdę wolno im wydobywać z siebie dźwięki. A potem coraz odważniej, coraz pewniej, coraz głośniej.
Trenerzy z cierpliwością i wrażliwością pokazują, jak można używać tych instrumentów nie tylko do zabawy, ale także do głębokiej relaksacji. Dla osób, które na co dzień zmagają się ze spastycznością i bólem mięśniowym spowodowanym schorzeniami neurologicznymi, te chwile z muzyką są prawdziwym darem. Rytm pomaga rozluźnić sztywne mięśnie, melodia uspokaja umysł, a wspólna gra buduje poczucie przynależności.
Co więcej, uczestnicy mają możliwość samodzielnego tworzenia prostych instrumentów muzycznych podczas warsztatów – a potem grają na nich podczas codziennych ćwiczeń. To daje niesamowite poczucie sprawczości i dumy: „To ja to zrobiłem. To ja gram. To moje dzieło, moja muzyka, mój sukces”.
Osiem tygodni, które zmieniają życie – naprawdę
Przez osiem tygodni w mieszkaniach treningowych każdy uczestnik programu korzysta z regularnych zajęć arteterapeutycznych. Oprócz tego uczy się codziennych, praktycznych umiejętności – gotowania, sprzątania, zarządzania pieniędzmi – ale też, co równie ważne, budowania relacji, komunikowania swoich potrzeb i przyjmowania pomocy bez poczucia wstydu.
Wiem, jak ważne jest, żeby każdy człowiek – naprawdę każdy, niezależnie od swoich ograniczeń – mógł czuć się widziany, doceniony i kochany za to, kim jest. Dom Samodzielności Fundacji PODAJ DALEJ to właśnie takie miejsce. Miejsce, gdzie nikt nie musi się spieszyć, gdzie można popełniać błędy i uczyć się na nich bez strachu przed oceną, gdzie sztuka staje się mostem do samodzielności, a każdy dźwięk, każdy kolor, każdy ulepiony kształt ma znaczenie.
Kiedy widzę, jak uczestnicy wychodzą z tego programu pewniejsi siebie, pełniejsi nadziei, gotowi na nowe wyzwania i z iskrą w oczach, mam absolutną pewność, że warto. Że każdy dzień pracy, każdy wysiłek, każda chwila spędzona razem ma sens.
Bo każdy z nas zasługuje na szansę bycia sobą. Każdy zasługuje na to, żeby móc tworzyć, marzyć i żyć pełnią życia – bez względu na wszystko.
Małgorzata Tyczewska
