
LENA KOŁODZIEJ
Ma 13 lat i jest uczennicą Szkoły Podstawowej im. gen. Józefa Bema w Starym Mieście k. Konina. Trenuje taniec nowoczesny i akrobatykę. Pragnie zostać aktorką. Chętnie angażuje się więc w zadania i projekty, w których może wcielać się w różne scenki. Tak jak na przykład w filmie pt. „Poradnik savoir – vivre wobec osób z niepełnosprawnościami” zrealizowanym przez Fundację im. Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ. Lena jest wolontariuszką Fundacji od 4 lat. Czym dla niej jest wolontariat?
Historia mojego wolontariatu zaczyna się od… pizzy. Pewnego dnia wybrałyśmy się z mamą do Konina, właśnie po to, żeby zjeść pizzę. Na jednej z ulic zauważyłyśmy panią, która poruszała się na wózku inwalidzkim i zbierała pieniądze do puszki na działania Fundacji PODAJ DALEJ. W zamian za datek oferowała upominki. Podeszłyśmy z mamą, aby wrzucić datek do puszki i porozmawiać z tą panią. Powiedziała nam, że nazywa się Joasia Maciejewska, pracuje w Fundacji i zaprasza nas, żebyśmy zobaczyły co Fundacja robi. Pojechaliśmy z mamą. Tak bardzo nam się w Fundacji spodobało, że najpierw jej wolontariuszką została mama, a potem „wciągnęła” mnie, a jeszcze później, swoją przyjaciółkę Klaudię, która dziś jest… szefową fundacyjnego Centrum Wolontariatu. A w 2025 r. do zespołu fundacyjnych wolontariuszy dołączył mój brat Filip. Tak się to fajnie posplatało…
Ja już wtedy wiedziałam kim jest wolontariusz. Byłam wolontariuszką przy projektach szkolnych, kwestowałam pod kościołem, aby zebrać datki na działalność hospicjum, przygotowywałam paczki z żywnością dla zwierzaków. U nas w rodzinie, wolontariat jest tradycją. I mama, i ja, i mój brat, który już studiuje – wszyscy pomagamy w różnych przedsięwzięciach. A w Fundacji PODAJ DALEJ dowiedziałam się, że wolontariusz może także pomagać osobom z niepełnosprawnością w ich samodzielnym życiu a także uczyć osoby sprawne jak postępować wobec osób z niepełnosprawnością.
Pomoc podczas zajęć arteterapii. To było moje pierwsze zadanie w Fundacji. Dużo się przy nich nauczyłam i potem wykorzystałam podczas kolonii Małych Odkrywców dla dzieci z niepełnosprawnościami. W czasie wolnym, żeby dzieci się nie nudziły, razem z mamą organizowałyśmy dla nich zajęcia np. z tworzenia opakowań na mydełka. Podczas pierwszego wyjazdu na kolonie trochę się stresowałam. Wszystko było dla mnie nowe, bałam się, że coś powiem, albo zrobię nie tak jak trzeba. Ale już po 2-3 dniach przywykłam do rozkładu zajęć kolonijnych, a wśród dzieci czułam się swobodnie i z wieloma zaprzyjaźniłam się. Bo to takie same dzieci jak ja, czy moi znajomi, tylko mają różne choroby, albo trudności w poruszaniu się. Pierwszy raz pojechałam na kolonie Małych Odkrywców 3 lata temu i od tamtej pory jeżdżę na nie co roku. I tak się składa, że podczas kolonii… obchodzę urodziny.
Biorę udział w wielu wydarzeniach fundacyjnych. Ale szczególnie lubię kolonie Małych Odkrywców, Akademię Młodzieżową, pikniki oraz gale i inne oficjalne spotkania, w których uczestniczą także osoby z niepełnosprawnością. Pełnię tam rolę takiego małego asystenta, czyli np. towarzyszę przy przemieszczaniu się, podaję coś do picia, lub jedzenia, udzielam gościom informacji.
Jestem ambasadorką Fundacji PODAJ DALEJ w mojej szkole. Prowadzę dla dzieci pogadanki, opowiadam o tym jak działa Fundacji i zachęcam je, aby przyłączyły się do wolontariatu. I kilka osób udało mi się namówić do tego. Trzy osoby z mojej klasy wzięły razem ze mną udział w filmie pt. „Poradnik savoir – vivre wobec osób z niepełnosprawnościami”. Nigdy nic przykrego mnie nie spotkało ze strony innych dzieci, które wiedzą, że pomagam w Fundacji. Wręcz odwrotnie. Kiedy mówię co robię w Fundacji, to słuchają tego zachwyceni.
Czego nauczył mnie wolontariat? Najpierw tego, że osoby z niepełnosprawnością mają takie same uczucia, potrzeby jak osoby sprawne. I to bardzo mi ułatwia w ogóle nawiązywanie relacji z innymi ludźmi. Przyglądając się życiu osób z niepełnosprawnością zrozumiałam też jak ważne jest dbanie o własne zdrowie i bezpieczeństwo. Dlatego tak ucieszył mnie udział w szkoleniach z samoobrony, podczas których nauczyłam się jak skutecznie chronić siebie i moich podopiecznych oraz w zajęciach z udzielania pierwszej pomocy medycznej. Co roku też, z przyjemnością biorę udział w szkoleniach z asystowania, pielęgnacji i zasad bezpieczeństwa, których należy przestrzegać pomagając osobom z niepełnosprawnością.
Największą zaletą wolontariatu jest dla mnie to, że dzięki niemu zyskuję nowych, wspaniałych przyjaciół. Jeszcze nie wiem jak ułoży się moja przyszłość, ale wiem na pewno, że będzie w niej miejsce także na pomoc osobom z niepełnosprawnością.
Adres
Fundacja
im. Doktora Piotra Janaszka PODAJ DALEJ
ul. Południowa 2A
62-510 Konin
KRS: 0000 197 058
Konto bankowe:
78 1050 1735 1000 0024 2547 0123

Projekt współfinansowany ze środków PFRON będących w dyspozycji Samorządu Województwa Wielkopolskiego.
Przedstawione treści wyrażają poglądy realizatora projektu i nie muszą odzwierciedlać oficjalnego stanowiska Samorządu Województwa Wielkopolskiego.